'പ്രണയം'

പെയ്തു തോരാത്ത ചാറ്റൽ മഴയിൽ 

വരണ്ടുണങ്ങിയ ഭൂമിതൻ മാറിലായി 

ഊർന്നിറങ്ങുന്ന ജലകണങ്ങൾകണക്കെ 

ഞാൻ പോലുമറിയാതെ എന്നിൽ അലിഞ്ഞവളാണു നീ...

നിസ്വാർത്ഥ സ്നേഹത്തിൻ മോഹലാവണ്യങ്ങൾക്കും അപ്പുറം അതിർവരമ്പുകൾ ഇല്ലാത്ത ഗാഢമാം പ്രണയത്തിൻ പ്രേതീകമായ് ചുവന്ന പുഷ്പത്തിൻ ദളങ്ങൾ പോൽ നീയെന്നിൽ പ്രിയേ... 

ഓർമ്മകൾ

ഓർമ്മകൾ മാത്രമായി കാലമേ നീയൊരു

യവനിക തീർത്തു കാതങ്ങൾ താണ്ടിലും

കാണുവാൻ ഇനിയുമേറെ കാഴ്ചകൾ ബാക്കി ഈ  ജീവിതചില്ലയിൽ. 

കാലമെത്രെ പോകയാലും കഴിഞ്ഞുപോയ കാലമതു നിറദീപമായി തെളിയുന്ന മാത്രയിൽ ബാക്കിവെച്ചൊരാ ഓർമ്മതൻ ചവറ്റുകുട്ടകൾ  നിറചാർത്തുകളായി തിളങ്ങിനിൽക്കും....

അകലുവാൻ ആകില്ല പ്രണയമേ അടുക്കുവാൻ സാധിക്കുമില്ലതാനും 

ഞാൻ പറയാത്ത ബാക്കിയാം വാക്കുകളിൽ എല്ലാം നിന്നോടെനിക്കുള്ള പ്രണയമാണ്. 

നഷ്ട്ടപ്പെടുമെന്ന ഭീതിയതൊന്നുമേ നിന്നിൽ നിന്നെന്നെയകറ്റിടുന്നു 

മാനത്തെ അമ്പിളി തിങ്കൾ പോലെ 

നീയെൻ മനസിലായ് തിളങ്ങി നിൽപ്പു...

വിശന്നു നീട്ടിയ തുമ്പികൈകളിൽ 

ക്രൂരതയുടെ പഴമാണല്ലോ നീ നൽകിയത്. 

ഉള്ളിൽ വളരുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ വിശപ്പകറ്റാൻ നിൻ മുന്നിൽ കൈനീട്ടിയതിനു പകരമായി പടക്കം നിറച്ചു നീ നൽകിയിട്ടും പൊള്ളി തകർന്നതു ഓടിനടന്നിട്ടും നിന്നോട് പ്രതികാരം കാട്ടിയില്ല.... 

മനുഷ്യത്വമെന്നത് നിന്നിൽ ഇല്ലാതെ പോയതോ അതോ ആ സാധുവിന്റുള്ളിലത്‌ ഉള്ളതുകൊണ്ടോ... 

പ്രവാസി

കാലത്തിനു മായ്ക്കുവാനാകാത്ത

മുറിവുകളുടെ നീറ്റലുമായി 

ചുണ്ടിൽ ചെറു പുഞ്ചിരിതൂകി 

മുഖധാവിൽ പരിഭവമില്ലാതെ 

ഇനിയും വരുമൊരു നല്ലകാലത്തിന്റെ ചിന്തയിലാഴ്ന്നു 

നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളെ മായ്ക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ദേശാടകൻ...

പ്രതീക്ഷയുടെ അതിർവരമ്പുകലേന്തി വസന്തകാലമതുകാത്തവർ 

പ്രവാസി.. 

ഇഷ്ട്ടങ്ങൾ മനസ്സിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്നവരാണു ചിലർ എന്നാൽ പ്രകടിപ്പിക്കാത്ത സ്നേഹത്തിനു വിലയില്ലടോ...

അടുപ്പം തോന്നുന്ന ആളുടെ അടുത്ത് അതു പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോളാണ് അതിനു മതിപ്പേറുന്നതും സ്നേഹം സത്യമാകുന്നതും...! 

മാതൃദിനം

കൂട്ടിന് ആരൊക്കെ വന്നുപോയാലും 

സ്വന്തമെന്നു പറയാൻ എന്നും അമ്മ മാത്രം. 

മറ്റൊന്നിനും പകരം വെക്കാനില്ലാത്തതായി ഈ ലോകത്ത് അമ്മയുടെ സ്നേഹവും. 

പനിപിടിച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ ഡോക്ടർ നൽകുന്ന മരുന്നിനേക്കാൾ ആശ്വാസം 

അമ്മ സ്നേഹത്തോടെ നെറ്റിയിൽ നനച്ചിടുന്ന ഉപ്പുതുണിയിൽ ഉണ്ടാകും.

എത്രയൊക്കെ അമ്മയോട് വഴക്കിട്ടു നിന്നാലും കഴിക്കുന്ന നേരത്തു നീ കഴിക്കുന്നില്ലേ എന്നൊരു ചോദ്യം മാത്രംമതി എല്ലാ പിണക്കവും മാറാൻ.

അമ്മ വാരിത്തരുന്ന ഓരോഉരുള ചോറിലും അമ്മയുടെ സ്നേഹവും നിറഞ്ഞിരിക്കും ഇഷ്ട്ടപെട്ട ആഹാരം കഴിക്കാം പക്ഷെ അത് അമ്മയുടെ കൈകൊണ്ട് തരുമ്പോൾ അതിനു ഒരു പ്രത്യക രുചിയായിരിക്കും... 

അകലെ

നാടില്ല നഗരവും ഇല്ല 

കടലേഴും താണ്ടിചെന്ന് 

പുതുലോകം തേടിപോയവർ  

പൊരിവെയിലിൽ പണിയതു ചെയ്തു 

സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്തൊരു കൂട്ടം 

സ്വപ്നത്തിൻ ചിറകുവിടർത്തി 

പറന്നീടും ജന്മങ്ങൾതന്നിൽ 

നിറമേകും ഓർമകൾതൻ 

കൂട്ടുണ്ട് അകലത്തെങ്കിലും 

നാം ഒരാളെ വിലയിരുത്തേണ്ടത് പണത്തിന്റെ പകിട്ടും കഴിവിന്റെ വലുപ്പവും നോക്കിയാകരുത് 

മറിച് ഉള്ളിലെ നന്മയും പ്രവർത്തിയിലെ കരുതലും കണ്ടാകണം. 

വാക്ക്

പലരും കാത്തിരിക്കാറുണ്ട് ചിലരുടെ വാക്കുകൾക്കു വേണ്ടി ഓരോ മെസ്സേജുകൾക്കുവേണ്ടി.

എന്നാൽ മറ്റു ചിലർ നാം കാത്തിരിക്കുന്നവരുടെ മനസ്സിൽ ആരുമല്ല എന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും കൂടി അവരുടെ ഓരോ വാക്കിനുവേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നു എന്നെകിലും ഒരിക്കൽ തിരിച്ചുവരുമെന്ന പ്രേതീക്ഷയിൽ ഇന്നും... 

കാത്തിരിക്കാം

പ്രണയത്തിനു മരണമില്ലല്ലോ സഖി...

കാത്തിരിക്കാം കാലം എന്നെ മായ്ച്ചിടും ദിനംവരെയും. കാല്പനിക തൻ കാല്പാടുകൾ മായുന്ന മാത്രയിൽ നീയെന്നെ അറിയുന്ന ദിനത്തിനായി നിന്നുടെ പിൻവിളിക്കായ് കാത്തിരിക്കാം... 

എന്നുമെൻ ഓർമയിൽ

വിലങ്ങിട്ട മനസിലെ ചിതലിട്ട ഓർമയിൽ

നീ അറിയാതെ നടിച്ചൊരീ ഇഷ്ട്ടമതിപ്പോഴും കിടപ്പുണ്ട് മായാതെ 

നീ തന്ന ഓർമ്മകളിൽ....

കാലമത് മായുമ്പോൾ എന്മനം പറയാതെ പറയുന്നു 

നിന്നോട് എനിക്കിന്നും പ്രണയമാണ്.. !

അവസാനം

 

അവസാനമാണ് മനുഷ്യത്വം എന്നതിന്റെ. സ്നേഹം, കരുണ, പരസ്പരവിശ്വാസം. ഇതെല്ലാം തന്നെ മനസിലാക്കാൻ ആളുകൾക്ക് പ്രളയം വരണം അതുമല്ലെങ്കിൽ മാറാവ്യാധികൾ വരണം. കൈപിടിച്ചിയർത്താൻ വരുന്നവന്റെ വലുപ്പച്ചെറുപ്പം നോക്കാതെ ഒരുമിക്കാൻ മനുഷ്യനു ഇതു കൂടിയേ തീരു അതോടൊപ്പം കുറെ മനുഷ്യരും തീരും....